Ana Sayfa

Ne kafiye arıyorum yazacacaklarıma nede hikaye, ne derdim var diyebilecek kadar detliyim nede dertsizim diyecek kadar hafif. Öyle boş öyle sakin öylede ağır ve ve öylede alııngan vede kırılgan yaşıyorum işte sanki mecburen nefes almaya zorlanan. Bendeki yürek dağları bile ferhatla delecek çölleri mecnunla geçecek,yalnız unutulmuş bir şey var ki tek bir sözünle ateşle dağlanıp su kabarcıkları içinde harab olup bitecek tükenecek. Bırak dokunma şarkılara dokunursan bil ki kafa tutmuş olursun bu yaralı kalpsiz krala. Ağlayana dert sormaktan seçim taarruzların defol git lan olacaktır saf alışları kelime ordularının. Canı cana katana sevmek diyeceksen sen hiç öldünmü derse sana şaşmayacak imkansızı soruyorsun diye seni kırarsa surat asmayacaksın. Beraber olanlar son nefese değil güzel yüzlere kadar yemin ediyorken dünya hayatında ahiret unutmuş. Sende böbürlenmeyeceksin daha adam olmak için tek bir adım atmamışken. Hissederim deme yalanları anlarsın hissetiklerin ölümlerinin fermanları. Bir cana can katmaya kalkma sen sen ol Azrailden başkasıyla yatma. Sevda dersen içindekine patlar kahkahalar terkedilişler diyarında fotoğraftaki mutlu günlerine. Bizi kimse ayıramaz derken iyi düşün hey can sen sen ol yar diye seçtiğini birde onsuz düşün. Hayatsa seni adam etmeyi amaçlayan bırak be dostum hayat dünden yalan. Ardına koy anılarını bırak yaşamadın say acılarını, tüket sendeki hatıra dirilişlerini kurşuna diz sevda denilen her terk edilişini.

 

Siz şiirlerimi okurken ağlıyorsanız ben yazarken ölüyorum…

sR___

 

sR___