Bir Sultan İçin İçimden
Üstüme kapanırdı gece
Ve yorgan altında
Karma karışık hayallerle ağlardım
Ben sana ağlardım
Düşünürdüm tutabilmeyi ellerini
Aklımdan çıkartamazdım
Seni seviyorum diyebilmeyi
Ben hep sana ağlardım
İçim aç
İçim yangın
İçim hasta
İçim yanar hasretinle
Değsen içime gözlerinle
Olur olmadık depremler sarsar içimi
Böylemi olacaktı ömrüm
Hep seninle
Ama sensiz
Şimdi çok üşüyorum
Bedenim sıcacık
Ama içim yapayalnız
Ve soğuuukk
Bir çocuk ağlıyor içimde
Dizlerinde kanayanlar
Adları sen
Benimse içimde birikiyor tüm gözyaşlarım
Ve sensiz bir sabaha daha açarken gözlerimi
O kadar çok umutsuzum ki
Koşup gelecek adresin bile yok
Halbuki sen içimdeyken
Bana bir hayal kadar yakınken
Benden çoook uzaktasın
Üstüme kapanırdı gece
Ve yorgan altında
Karma karışık hayallerle ağlardım
Ben sana ağlardım
Kaçıncı mısrasında ağlamaya başlıyorum
Ya da kaçıncı hecesinde ölüyorum ben
Sana yazdığım itiraf mektuplarımın
Seviyorum diyememişliğimin içimdeki yangınları
O kadar kor ki
Adını dilime düşürüp seni bana çağıramamanın
İçimdeki ıstırabı o kadar perişan eyliyor ki beni
Yaşamak sadece bir taklitten, rol yapmaktan ibaret artık
Sırf üzülmesin diye annem
Biliyorum olmayacaksın bekli de hiç
Belki uzaktan bile düşemeyeceğim gözlerine
Eriyip bitmeyeceğim kollarının arasında
Ama vazgeçmeyeceğim seni sevmekten
Seni düşünmekten
Seni sevmekten uzaklaşmayacağım
İstediği kadar aksın ömrüm sensiz
Bir gün ama bir gün
Söz veriyorum bir gün
Senden önce gidip
Bekleyeceğim
Beyazlar içinde seni
Cennet kapısında
Noktası olmayan ve asla da atılmayacak en sevdiğim cümlem!
Bir Sultan için içimden…
25 – 04 – 2009 19 – 34
Siz şiirlerimi okurken ağlıyorsanız ben yazarken ölüyorum…
sR___
Sesli olarak dinlemek için
